روانشناسی

بیش فعالی در کودکان + راه های درمان

بیش فعالی در کودکان

بیش فعالی در کودکان + راه های درمان شاید برای همه ما هم پیش آمده باشد که در یک جمع با مشاهده ی کودک ناآرامی که مادر خویش را عاصی کرده است و باعث اذیت سایر کودکان و اطرافیان شده است. ناخود آگاه این کلمه به ذهنمان واصله باشد که این بچه چقدر بیش فعال است

اصطلاح بیش فعالی یا نقص در تمرکز(ADHD) اصطلاحی است که در برخی موارد به اشتباه به کار می رود. هر کودک پرتحرک و پر جنب و جوشی لزوما کودک بیش فعال نیست و برای اطلاق این نارسایی به کودک، لازم است تا ما شناختی نسبی درباره ی این اختلال، علائم و راهکارهای مقابله یا درمان آن بدست آوریم. ما در این مطلب برآنیم تا هم به این سوال که آیا بیش فعالی در کودکان یک مرض است پذیرش دهیم و هم مطالب مفید و کاربردی درباره ی این نارسایی و روش های مدیریت آن را برای خوانندگان عزیز قرار دهیم با ما باشید در دو نی نی سایت تخصصی کودک

بیش فعالی در کودکان + راه های درمان

بیش فعالی چیست؟

بیش فعالی که به اختصار به آن(ADHD) نیز گفته می شود، نوعی نارسایی رفتاری رشد، پریشانی در سیستم شناختی، هیجانی و کنترلی است. به این معنا که کودکانی که بدبختانه با این نابسامانی به گیتی می آیند قدرت برنامه ریزی و سازماندهی به کارهای خویش را همانند سایر کودکان ندارند و این مساله باعث پایین آمدن تمرکز و توانایی یادگیری در آن ها می شود. خاصیت های پدیدار رفتاری در این کودکان این است که غالبا بدون اندیشه عمل می کنند لذا اعمال اتفاقاً و غیر پیش بینی کردنی در این کودکان دیده می شود، به شدت پرتحرک بوده و توانایی تمرکز و توجه بروی یک موضوع خاص را ندارند.

متاسفانه باید گفت که بیش فعالی یک نابسامانی است و هرگونه بی توجهی و کوتاهی والدین نسبت به این مساله تبعات بسیار بدی را برای کودکان آنها به تعقیب خواهد داشت. هدف ما ترساندن شما نیست اما راستی این است که این کودکان در معرض خطر بالایی از منش ضد اجتماعی قرار دارند. بر بنیاد بعضی از پژوهش های روانشناسی و جامعه شناسی درصد فوقانی از افرادی که ترک تحصیل کرده و به سمت مواد مخدر و یا جرم گرایش پیدا کرده اند در کودکی علائم بیش فعالی داشته اند ذکر این نکته لازم است که در اکثریت این موارد والدین آن ها شناختی نسبت به کودک خود نداشته و لذا هیچ راهکار یا درمانی را جهت مدیریت و برطرف نمودن این مشکل به کارنبسته اند. پس می توان به جرات گفت که با معرفی دقیق این مشکل و استفاده از راهکارهای درمانی کارساز می توان این شرایط را مدیریت نمود.

 

بیش فعالی در کودکان + راه های درمان

بیش فعالی در کودکان

علایم بیش فعالی

مانند هر نابسامانی دیگری بیش فعالی نیز حائز علایم و مثال هایی است اما نکته ای که باید به آن توجه داشت این است که هیچ کدام از این علائم به انفرادی و یا حتی چندین مورد در کنار هم پرتو ی قطعی بیش فعالی نیست بلکه بهتر است با نگریستن چند باره از علائم زیر به یک طبیب و یا روانپزشک مراجعه و از او راهنمایی بخواهید. از علائم بیش فعالی به موارد ذیل می توان اشاره نمود.

تحرک و تحرک همیشگی و بی وقفه.

برآوردن به سوال قبل از به پایان رسیدن سوال.

انجام تکالیف مدرسه بدون دقت و توجه کافی.

بی صبری پدیدار و عدم تحمل صف.

حساس و عصبی بودن بیش از حد.

پرحرفی و قطع پی متعاقب مکالمه ی دیگران.

همیشه از این شاخه به آن شاخه پریدن.

عدم توانایی برقراری وابستگی درست اجتماعی با افراد.

هل دادن کودکان و بر هم زدن بازی آن ها.

گم کردن وسایل شخصی.

بی صبری شدید برای اخذ فوری هر چیزی که طلب می کند.

 

بیش فعالی در کودکان + راه های درمان

انواع بیش فعالی

این اختلال خلقی در کودکان به دو صورت بروز می کند که بسته به میزان و درصد هر کدام راهکارهای درمانی خاصی را می طلبد. در پیوست به بررسی گونه ها بیش فعالی خواهیم پرداخت.

نوع نخست بیش فعالی(HD)

کودکانی که در این گروه جای می گیرند معمولا دشواری توجه ندارند ولی به شدت پر تحرک و در حال جنب و جوش هستند و به اصطلاح از دیوار راست بالا می روند. از دیگر علائم میتوان به موارد پایین اشاره نمود

ناتوانی در نشستن در یک جای ثابت

رغبت بالا به تخریب

بالا پایین پریدن های همیشگی با سروصدای بالا

پر حرفی

استجابت سریع به سوال پیش از فرجام آن

سستی در رعایت نوبت و عدم بردباری انتظار

انجام اعمال تکانشی و بدون فکر

 

بیش فعالی در کودکان + راه های درمان

 
گونه دوم بیش فعالی(ADD)

برخلاف گونه اول در این بیش فعالی کودک تکاپو بالایی ندارد و فقط از نقص توجه و تمرکز رنج می برد. از جمله علائم بیش فعالی این دسته از کودکان عبارتند از:

عدم حفظ تمرکز بیش از۵ دقیقه

سستی در گوش دادن فعال به سخنان دیگران

ارتکاب به اشتباه از روی بی توجهی

فراموشکاری

کم خوابی

سستی در سازماندهی برنامه ها

گم کردن وسایل شخصی

بیش فعالی گونه سوم

در میان انواع بیش فعالی گونه سوم، گونه ترکیبی بیش فعالی است که تمام علایم و نشانه های هر دو گروه را توأمان دارد. کثرت این نوع نابسامانی از گونه ها دیگر بیشتر است. این کودکان از نظر تکاپو بالا و پروا و تمرکز پایین مبتلا دشواری هستند.

 

تشخیص بیش فعالی

تشخیص بیش فعالی بهتر است توسط فرد کارآزموده در این گستره صورت گیرد اما آنچه که می تواند در فرآیند تشخیص به والدین کمک کند پروا به نکات زیر است.

فرد دست کم ۶ اثر از پرتو ها و علایم ذکر شده را داشته باشد.

این نشانه ها به مدت ۶ ماه در بیش فعالی نوع اول و نه ماه در بیش فعالی نوع دوم ادامه داشته باشد.

کودکان مشکوک به این نابسامانی دست کم ۵ سنه سن داشته باشند.

شروع علائم پیش از ۷ سالگی باشد.

 

بیش فعالی در کودکان + راه های درمان

بیش فعالی در کودکان

درمان بیش فعالی

در استجابت به این سوال که آیا بیش فعالی در کودکان یک بیماری است و شفا آن چیست باید گفت، درباره ی شفا بیش فعالی آنچه لازم به ذکر است این است که دوره ی درمان این گونه از پریشانی طولانی مدت است و نیاز به صبر و تحمل و تعقیب همیشگی دارد شفا بیش فعالی نیز به دو بخش درمان های غیر دارویی و درمان های دارویی تقسیم می شود که بخش اعظم این شفا در نزدیک ۹۰% به شکل غیر دارویی است. شفا های دارویی بهتر است به صورت کوتاه مدت و با تجویز و رایزنی یک روانپزشک صورت گیرد.

 

درمان بیش فعالی با طب سنتی:

توجه نمایید که داروهای شیمیایی کنترل بیش فعالی کودکان بعدها عوارض خود را نشان خواهد داد و کودک دلبند بجای اینکه یک تیزهوش و مخترع گردند افرادی تقریبا  کارگر و معمولی در جامعه به بار می آیند.

استفاده روز افزون داروهای شیمیایی برای شفا کنترل بیش فعالی کودکان حربه زیاد ناجوانمردانه غربی ها علیه ما و جهان سوم است که رسیدگی آن موضوعی بس طولانی می باشد.

در بیش فعالی کودکان با روش درمانی طب سنتی، حجامت، تعدیل اشتها و تغذیه پسندیده شما براحتی کودک خود را هم کنترل می کنید، هم از مصرف داروهای شیمیایی دور می کنید، هم به آینده روشن او لطمه نمی زنید.

یک نمونه سرکه انگبین یک نوشداروی خوب در طب سنتی برای این کودکان است.

کافیست کمی سرکه آن رابیشتربریزید آنقدر فرزندتان آرام می شود که دلتان به حالش بسوزد. به عقیده شما این اقدامات ساده راحت تراز تجویزچندین سال قرص ریتالن بلغم سازنیست؟

 

مواد غذایی مفید برای کودکان بیش فعال:

خوردن آب زرشک ، آب هویج ، آب انار، خوردن کاسنی و شاه تره ، شربت خاکشیر ، شیر آ‍‍ژیانه ، آبلیمو و عسل ؛ بخور بنفشه ، مصرف دم کرده بنفشه و تران ، مالیدن مداوم روغن بنفشه ،کاهوبسیار مؤثر است .

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *