روانشناسی

تاثیر شادی بر رشد کودک

تاثیر شادی بر رشد کودک

تاثیر شادی بر رشد کودک

 

تاثیر شادی بر رشد کودک کودکان دلشاد معمولاً تندرست و پرانرژی هستند و شادکامی فی نفسه دلیل نیرومندی برای انجام کارهاست. روی هم رفته کودکان خوشحال با تسکین اکثریت ناکامی‌ها و موانع را می‌پذیرند و کوشش می‌کنند راهی برای عبور از آن‌ها پیدا کنند. شادکامی بی گمان مشوق همه گونه تماس‌ها و فعالیت‌های اجتماعی است، زیرا ملت معمولاً بازتاب مثبتی نسبت به شادابی از خویش نشانه می‌دهند و شادکامی مایه می‌شود کودک، صورت دوستانه‌ای داشته باشد که خود نقطه شروع نکویی برای گونه ها ارتباطات شخصی است.از طرف سایر اندوه و ناراحتی توان و انرژی کودک را تحلیل می‌برد و سلامت جسمانی عمومی او را کاهش می‌دهد. این فرمایش به نوبه خویش گیر از این می‌شود که انرژی او صرف فعالیت‌های قصد دار شود، زیرا کودکان اندوهگین انرژی خویش را با در خویش فرورفتن، رؤیاپردازی، و تأسف برای خود هدر می‌دهند، و کودک ناشاد گرایش به گوشه‌گیری و به خویش مشغول شدن دارد. ناشاد بودن انگیزه، عزم، و میل به کامیابی را خاموش می‌کند. کج خلقی و رفتار بازدارنده در کودکان ناشاد بسیار شایع‌تر است و مانع از آن می‌شود که آن‌ها از تجربیات چیزی بیاموزند.

 

در ادامه مطلب تصمیم داریم در رابطه با تاثیر شادی بر رشد کودک  بیشتر صحبت کنیم با ما همراه باشید در سایت دو نی نی 

 

شادی می‌تواند به یک خو تبدیل شود و وظیفه شما است کاری کنید که کودک شما این عادت را کسب کند. به همین ترتیب ناشاد بودن هم می‌تواند به یک عادت تبدیل شود و شما وظیفه دارید مانع آن شوید. البته داشتن دوران کودکی خوشحال تضمین کننده زندگی کامیاب در دوران بزرگ‌سالی نیست، ولی حداقل فایده آن این است که زیربنای موفقیت را می‌سازد، درحالی که ناشاد بودن بنیاد ناکامی را بنا می‌کند.

مهمترین عامل رشد کودکان در سنین پیش از دبستان بازیهاست، کودکان وقتی وارد پیرامون بزرگتر از خانواده همانند مهد کودک می‌شوند تمامی آموزش‌های لازمه را می‌بینند، آنها با هم بودن، با هم خندیدن، با هم بازی و شادی کردن، با هم خوابیدن و…. را یاد می‌گیرند، کلیه فعالیت‌های اجتماعی را که در بزرگسالی می‌بایست سپریدن دهند را پایه‌گذاری می‌کنند و کم‌کم این آموزه‌ها را فرا می‌گیرند.

کلیه آموز‌ش‌های دسته جمعی را غیرمستقیم تنها و فقط با بازی و بازی فرا می‌گیرند. در روزگاران نه چندان بعید پاره شدن سر زانوهای شلوار پسر بچه‌ها، لباس‌های گلی و خاکی، زمین خوردن‌ها، زخم‌ها و سر شکستن‌ها همه بخشی از نگرانی هر روزه والد و مادرهایی بود که صاحب فرزندان کوچک بودند اما با آ‌مدن بازی‌های رایانه‌ای و رواج زندگی آپارتمان‌نشینی دیگر متعلق به هیاهوی کودکانه خبری نیست.

کودکان در آن موعد ساعت‌ها می‌دویدند، می‌خندیدند، جنبش داشتند، گروهی آواز می‌خواندند، دسته جمعی شادی می‌کردند و… (اما الان بی‌تحرکی، انفرادی تهدیدی برعلیه کودکان ما گردیده است.) چرا کودکانمان را مانند موعد کودکی‌مان تربیت نمی‌کنیم. مثلا در طبیعت چادر بزنیم، در هوای بارانی بدویم، برف‌بازی کنیم، گل‌بازی، شن‌بازی، پریدن به روی شاخه‌ها، بالا رفتن از تپه و کوه، ریسمان بازی، توپ وسطی، دزد و پلیس، بیل زدن باغچه، آتیش درست کردن و خاموش کردن و هزاران هزار بار بازی سایر … چرا؟ برای اینکه غرق در روزمرگی خودمان شدیم و از نشاط و هیجان باطنی کودکان‌مان غافل شدیم و انگاشت اینکه بهترین تبلت و آی‌پد را برایشان تعبیه کردیم.

هر والد و مادری که بهترین آرزوها را برای فرزندان خود دارند، همه تلاش خویش را می کنند تا اطمینان حاصل نمایند که کودکانشان سالم هستند و در شرایط روحی و جسمی مناسبی بسر می برند. بسیاری از مادران ممکن است کارهای مهیج زیادی را برنامه ریزی کنند که می تواند تمام روز کودکان را پُر کند و به آنها تغییر ناپذیر کند که مادرشان بدون قید و شرط به آنها علاقه دارد. با این حال مشابه بسیاری دیگر از والدین دغدغه اصلی این است: آیا کودکان من به راستی خوشحال و دلشاد هستند؟

ممکن است دریافتن اینکه چه چیزی کودکان را خوشحال و شاد می کند شما را حیرت زده کند. متخصصان رشد کودک که در این زمینه تحقیق می کنند می گویند: “شادی” چیزی نیست که شما بتوانید مشابه یک هدیه زیبا با کاغذ کادوی جذاب به کودک خویش “بدهید”. یک روانشناس و نویسنده کتاب «شادی بزرگسالان و ریشه های آن در دوران کودکی» می گوید: به راستی کودکان والدینی که در به دست آوردن دل آنها بیش از بی گمان زیاده روی کرده باشند (مثلا کوهی از اسباب بازی برای آنها خریده باشند یا اینکه جلوی بروز هرگونه ناراحتی عاطفی را در آنها گرفته باشند) به شایستن زیاد در دوران نوجوانی خسته، عیبجو و غمگین (بدون شادی و خوشحالی) خواهند بود. وی با تاکید بر اینکه «باید به کودکان کمک کرد تا برخی ابزارهای روحی و درونی را در خویش ایجاد کنند که بتوانند در تمام درازا عمر به آنها اعتماد کرده و از آنها کاربرد کنند» می گوید: بهترین عواملی که می توانند نشان دلشاد بودن فرد باشند درونی هستند نه بیرونی.

البته نکته مهم این است که لازم نیست شما یک متخصص در زمینه روانشناسی کودکان باشید تا بتوانید هوش و قوه درونی آنها را به قدری تقویت کنید که بتوانند فراز و نشیبهای زندگی را بردباری کنند. با کمی حوصله و انعطاف پذیری، هر پدر و مادری می تواند زمینه های یک عمر شادی را برای کودک خویش فراهم کند.

 

تاثیر شادی بر رشد کودک

 

تاثیر شادی بر رشد کودکان

 

ساختن و خراب کردن

بهترین بازی برای کودکان ساختن و خراب کردن است. انواع پازل‌ها، شن‌بازی، منزل سازی و… کودکان دربایستن به تحرک دارند، طناب‌ بازی، طناب‌کشی، مسابقات گروهی، پریدن، رنگ‌آمیزی کردن، روزنامه پاره کردن، گوله کردن، پرتاب کردن، آب‌بازی، توپ‌بازی، گرگم و گله می‌برم و هزاران بازی خلاق سایر در قالب نمایش‌های عروسکی، خلاق و…

در بازی‌ها به کودکان گروهی برنده شدن را آموزش دهیم، دسته جمعی بازی کردن، گروهی جمع کردن، توزیع کردن…

تعامل والدین و کودکان، کارایی عوامل محیطی، در عقیده گرفتن خلق و خوی کودکان، شرایط مکانی، جوی، زمانی همه به داشتن یک پیرامون دلشاد برای کودکان بایسته است. با دست‌های خالی نیز می‌توان به کودکانمان تبسم و شادی را هدیه داد. بیائید کودکان خود را در آغوش بگیریم و به آنها مفهوم عشق و امید به فردا را یاد بدهیم.

آنها مالکان فردای ما هستند، انسان‌های درستکار، واقعی، با وجدان، انسان‌دوست، هم نوع‌گرا، خوشحال و سرزنده تحویل جامعه بدهیم. جامعه ما نیاز به پرورش انسان‌های پویا، شاد، متفکر، خلاق و سازنده دارد چرا ما به عنوان یک انسان از این وظیفه انسانی خود که خداوند هدیه داده سرباز زنیم. به امید داشتن فردایی بهتر با انسان‌های سازنده.

 

یاد بگیرید که نشانه ها را به خوبی درک کنید

به گمان کردن زیاد کودک شما می تواند اندوه یا شادی خود را به خوبی به شما پرتو بدهد. وقتی شما به خانه برمی گردید یک تبسم بزرگ بر روی صورت او می نشیند؛ و هنگامی که نتواند عروسک محبوبش را پیدا کند با بغض گریه می کند. اما شاید شما هنوز هم نتوانید تشخیص دهید که آیا او در مجموع خوشحال و راضی هست یا خیر؟ پرتو های این مورد معمولا روشن هستند: یک کودک شاد و خوشحال می خندد، بازی می کند، از خویش کنجکاوی پرتو می دهد، به بستگی با سایر بچه ها علاقه پرتو می دهد و به تحریک و تهییج دائمی نیاز ندارد. برعکس پرتو های شاد نبودن کودک نیز واضح هستند؛ این کودک خجالتی و ساکت است، کم غذا می خورد، دوست ندارد به جمع کودکان دیگر بپیوندد، بازی نمی کند، سوال نمی پرسد، نمی خندد یا لبخند نمی زند و بسیار کم صحبت می کند.

البته اگر کودک شما ذاتا خجالتی یا داخل گرا باشد بدین معنا نیست که شاد و دلشاد نیست. خجالتی بودن به هیچ وجه مساوی با غمگین بودن نیست؛ ولی شما باید بیشتر سعی کنید الی بتوانید نشان های هر کدام از این حالتها را به خوبی بفهمید. شما باید مراقب تغییرات عمده رفتاری در کودک خود (مانند منزوی شدن یا ترسیدن دائمی و بیش از حد) باشید؛ زیرا این پرتو ها ممکن است بیانگر آن باشند که کودک مشکلاتی دارد که شما باید به آنها توجه کنید.

را که کودکان برای ابراز احساساتشان اثر های فطری را مورد استفاده قرار می دهند. شما هم می توانید این اثر ها را در کودک خویش تشخیص دهید. دو نشان از این گردآور یعنی “علاقه” و “لذت بردن” مثبت هستند؛ اما پرتو های منفی از جمله “اضطراب” “خشم” و “ترس” در مورد کودکان غمگین صدق می کنند.

اکثر والدین می فهمند کودکی که دائما دچار ترس بی دلیل یا بیش از مرز است و به سادگی آشفته یا پریشان می شود نمی تواند یک کودک شاد و دلشاد باشد؛ ولی بسیاری از والدین متوجه نیستند که یک کودک عصبانی در واقع غصه و ناراحتی خویش را ابراز می کند. صرف عقیده از سن، عصبانیت را می تاب نتیجه اضطراب بیش از مرز دانست. هنگامی که کودک شما برادرش را می زند یا افزار بازیهایش را به این طرف و آن طرف پرتاب می کند در واقع بیش از بی گمان توانش پریشان است.

احتمالا کودک شما می تواند هنگامی که دچار مشکلات حادی است با شیوه های ویژه به خودش این مطلب را به شما انتقال بدهد. برخی کودکان ممکن است از سکوت بهره‌گیری کنند و برخی دیگر ممکن است بداخلاقی کنند یا به شما بچسبند و شما را رها نکنند. هرچه بیشتر با خوی ها و مزاج کودک خویش آشنا بشوید شناسایی پرتو های مشکلات احتمالی کودک در دنیای خودش برای شما آسانتر خواهد شد. برای دریافت اطلاعات بیشتر پیرامون خوی ها و مزاج کودک خود به نوشتار “آیا کودکان شاد به دنیا می آیند؟” مراجعه کنید.

 

آموزش شادی به کودکان برپایی روابط مثبت را تعلیم دهید

داشتن روابط دوستانه با سایرین در همگی سنین یکی از عوامل مهم در تجربه شادی و بهزیستی روانی محسوب می‌شود. اگر می‌خواهید روحیه مثبت فرزندتان را تقویت کنید و نمی‌دانید دقیقاً باید چه کاری سپریدن دهید؛ پس بهتر است که کودک را به برقراری پیوستگی با همسالانش دلگرمی کنید. توانایی اخ یابی و برقراری وابستگی با همسالان عزت نفس او را تقویت می‌کند. هم‌چنین در جریان بازی‌هایی که با رفقا رخداد می‌افتد کودک می‌تواند نشاط و لذت اکثریت را نیز تجربه کند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *